سيد محمد خاتمي، می خواهیم رهبری، رهبر همه کشور و همه مردم باشد. رئیس‌جمهور سابق کشورمان با گرامی‌داشت آغاز دهه فجر، دستاورد بزرگ انقلاب اسلامی را جمهوری اسلامی خواند و در خصوص برخی اخبار که درباره نامه او منتشر شده است گفت:«بعضی‌ها ولایت دارند كه دروغ بگویند فلانی نامه نوشته، در نامه فلان چیز آمده، اصلا نه كسی از محتوای آن خبر دارد و نه اصلا چنین چیزهایی وجود داشته است.»ادامه مطلب...
ميرحسين: راه سبز هیچ نماینده و سخنگویی در خارج ندارد. مهندس موسوی در این گفت و گو که در آستانه ۲۲ بهمن ماه مصادف با سی و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی انجام شد از دست دادن مشروعیت را عامل اصلی فروپاشی حکومت مستبد و منفور شاهنشاهی دانسته است و تأکید کرد که امروز مقاومت مردم میراث گرانبهای انقلاب اسلامی است و عدم سازگاری مردم با دروغ، تقلب و فساد که ما این روزها شاهد آن هستیم به خوبی حضور این میراث را نشان می دهد.ادامه مطلب...
بیست و دوم بهمن ، روز فریاد سبز آزادی: امسال در 22 بهمن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی را در حالی تجربه می‌کنیم که جمهوری اسلامی پس از 31 سال در بدترین روزهای خود قرار دارد و دولت کودتایی حاکم، روز به روز بیش از پیش انقلاب بزرگ ملت ایران را به سمت قهقهرا می‌برد و هویت خشن و خون ریز ضد اسلامی خود هر روز بیشتر و بیشتر نمایان می سازد ادامه مطلب ...

بیانیه ‌کروبی در آستانه‌ ۲۲بهمن: در بخشي از اين بيانيه آمده است: «همه با هم، آرام و با صلابت در سالروز ۲۲بهمن که یادآور تجلی باور دینی و عزم ملی مردم شریف ایران و نقطه عطفی در تاریخ پر افتخار کشورمان است، در راهپیمائی شرکت می کنیم. این روز به هیچ گروه خاصی تعلق ندارد و روز افتخار و سربلندی تمام ملت ایران است. ادامه مطلب...

روزی که پا در عرصه مبارزه با سیاه پرستان گذاشتم، به خوبی از سرنوشت احتمالی خود آگاه بودم. از سیاه پرستان، انتظاری جز قتل و اعدام و مرگ نداشته و ندارم. از سیاهی متنفر بودم. آنقدر متنفر بودم که برای دیدن لبخندهای سبز بر لبان هموطنم، از جان خود نیز گذشته بودم. من از مرگ نمی ترسم. از اعدام نمی ترسم. مرگ من آغاز رویش جوانه های سیاه ستیز و پراکنش قاصدکهای صلح سبز خواهد بود. ای هموطن! اگر روزی سیاه پرستان جان من را نیز ستاندند، بر من سیاه نپوش و اشک نریز، حقم را پس بگیر، همين.


هشدار نسبت به اعتراف ‌گیری پس از آزادی

هشدار نسبت به اعتراف ‌گیری پس از آزادی.

ادامه راه سبز«ارس»: خبر آزادی قریب‌الوقوع عده‌ای از زندانیان سرشناس سیاسی، به تنهایی خبر خوشایندی است که چند روز قبل، دوازدهم مهر، شاید پربسامدترین خبری بود که روی خروجی خبرگزاری‌ها و شبکه‌های اجتماعی مختلف فارسی ‌زبان و بعضی از خبرگزاری‌های خارجی قرار گرفت هر چند که شایعه و دروغی از زبان رسانه های کودتا بیش نبوده باشد.

عطریان‌فر، ابطحی، کیان تاجبخش، شهاب طباطبایی، سعید شریعتی و عبدالله مومنی به همراه احمد زیدآبادی عده‌ای از این افراد هستند. مطلبی که در این خبرها، جالب توجه به نظر می‌رسد نحوه‌ی اعلام خبر است. به نظر می‌آید این خبر، دو نوع منبع اصلی داشته باشد:

اول- خانواده‌ها که احتمالا از آن‌ها وثیقه خواسته شده است و طبعا منتظر آزادی زودرس عزیزان خود هستند.

دوم- خبرگزاری ایرنا و رادیوی دولتی جمهوری اسلامی. خبرگزاری ایرنا چند ماهی است رسما نقش رسانه‌ی اصلی دولت کودتا را همراه با تلویزیون دولتی و خبرگزاری فارس ایفا می‌کند، اما رادیوی دولتی رسانه‌ای است که معمولا خبرهای جنجال برانگیز کمتر از آن به گوش می‌رسد و در مورد این خبر جای تعجب و تفکر وجود دارد.

از آن‌جا که بدبینی به سیستم قضایی و رسانه‌ای دولت کودتا کاری کاملا منطقی است، احتمالات زیر باید مورد بررسی دقیق فعالان حقوق بشری و سیاسی قرار گیرد.

1- محتمل است که دولت کودتا قصد القای این مطلب را به باقی زندانیان دارد که شرط آزادی‌شان اقرار اجباری و حضور در تلویزیون و دادگاه‌های نمایشی و انکار گذشته‌ی خود است. دست‌کم شش نفر از هفت اسمی که خبرگزاری ایرنا اعلام کرده، در تلویزیون یا دادگاه حرف‌های باب‌طبع کودتاچیان را به اجبار گفته‌اند.

2- شاید آزادی‌ها صورت نپذیرد و یا ناقص اتفاق بیافتد و از این طریق خانواده‌ها مدتی را طبق آن‌چه عملا مرسوم است در سکوت خبری بدون مصاحبه و یا اطلاع‌رسانی بگذرانند. در این مدت، هم ممکن است فشارهای مجدد و نهایی را بر بازداشت‌شده‌گان اعمال کنند و هم بار فشار رسانه‌ای بر دولت را تا مدتی بکاهند (کما اینکه تا این لحظه با شواهد موجود چنین به نظر میرسد). ضمن آن که کسانی که زندان را تجربه کرده‌اند می‌دانند فشار یک روز ماندن در زندان وقتی قرار بر آزادی زودرس باشد از نظر روحی از ده‌ها روز حبس بیشتر است. این اتفاق بارها در مورد زندانیان مختلف استفاده شده که یکی از موارد آن خبر چندباره‌ی آزادی دانشجویان پلی‌تکنیک است.

3- مورد دیگری که به ذهن خطور پیدا می‌کند ادامه‌ی بازی اعتراف‌گیری، در حالتی جدید است. به این شکل که زندانیان به صورت ظاهری آزاد می‌شوند اما با فشاری حتی بیشتر از زندان، وادار می‌شوند دست‌کم تا مدتی حرف‌های داخل زندان‌شان را تایید کنند تا این‌گونه به نظر آید که اعترافات تحت فشار زندان نبوده و حرف‌های خود بازداشت‌شده‌گان است. اصرار زیاد تلویزیون و کیهان و ... به واقعی بودن این اعترافات، هم‌چنین سخنرانی رهبر در نماز جمعه تهران مبنی بر حجت شرعی، عقلی و عرفی اعترافات، این احتمال را پررنگ‌تر می‌کند. به ویژه بر اساس تجربه اثبات صحت حرف‌های خامنه‌ای برای اصولگرایان امری حیثیتی است.

باید توجه داشت در این حالت هدف شماره‌ء یک یعنی القای آزادی به شرط اعتراف هم، تامین می‌شود.

این روش پیش از این هم، در پرونده‌ء وبلاگ‌نویسان در سال ۸۳ ، + در مورد ابراهیمی، معماریان، رفیع‌زاده و تمیمی هم انجام شد. به صورتی که آن‌ها در اولین روز آزادی نامه‌ای را مبنی بر تایید اعترافات خود در زندان و عدم فشار و شکنجه در زندان به خبرگزاری فارس و روزنامه‌ی کیهان ارائه کردند که البته خوش‌ختانه با توجه به دخالت به موقع نهادهای حقوق بشری و به ویژه هیات نظارت بر قانون اساسی دولت آقای خاتمی، به ریاست آقای مهرپرور که اتفاقا آقای ابطحی هم عضو آن بود، پس از مدت کوتاهی واقعیت آشکار شد. باید توجه داشت که در حال حاضر نه از هیات نظارت بر قانون اساسی خبری است، نه دست نهادهای حقوق بشری آن چنان باز. اتفاقی شبیه به این سال‌ها پیش در مورد فرج سرکوهی اتفاق افتاد.

نمی‌توان درک کرد و یا حتی حدس زد چه نوع فشاری و به چه میزان در زندان به بازداشت‌شده‌گان وارد شده است؛ ولی می‌توان پیش‌بینی کرد مواردی مانند:

- اطلاعاتی از زندگی خصوصی اشخاص حتی مربوط به سال‌ها پیش.

- تهدید به قتل فرد یا آزار نزدیکان (یکی از پرکاربردترین و کثیف‌ترین ترفندهای بازجویان رژیم)

- فیلم‌های گرفته شده در زندان.

- در محاصره قرار دادن و عدم اجازه‌ی تماس با دیگر افراد به همراه دادن اطلاعات غلط درباره دیگران.

- فشارهای بیش از حد روحی داخل زندان که ممکن است دست‌کم تا مدتی پس از آزادی نیز وجود داشته باشد.
- و...
می‌تواند از عوامل فشار خارج از زندان باشد.

درمورد سعید حجاریان با توجه به گفته‌های وی پس از آزادی و دیدارهایی که انجام داد به نظر می‌رسد چنین پروژه‌ای با شکست مواجه شده باشد. کمااین‌که خود حجاریان نیز وقتی از آزادی تنها او صحبت می‌شود، پاسخ می‌دهد: شاید من نقشم را بهتر بازی کردم.

تلاش نزدیکان، دوستان سیاسی و خانواده‌، حمایت‌های بین‌المللی می‌تواند کمک زیادی در جهت عقیم گذاشتن چنین پروژه‌ای ایفا کند. برای تاکید بیشتر مجددا اشاره می‌کنم به خطبه‌های آخرین نماز جمعه رهبر.

0 نظرات :: هشدار نسبت به اعتراف ‌گیری پس از آزادی